... robi, co chce :(
Znowu mam z nią problem.
Proszę, pamiętajcie o tym, czytając drugi tom. Ona jest zupełnie samowolna. Jeśli nawet marzyło mi się poprowadzić fabułę w jakimś konkretnym kierunku, to teraz muszę z pokorą poddać się decyzjom mojej bohaterki. Siła wyższa? Można to tak nazwać?
Na czym to polega? Macie może jakiś pomysł, jak wyjaśnić ten fenomen? Piszę sobie książkę i każda jej ocena będzie, bądź co bądź, oceną MOICH umiejętności, talentu, pomysłów itp. Tymczasem nikt nie weźmie pod uwagę, że ja tylko wykonuję rozkazy...
Pomocy!!!
wtorek, 22 marca 2011
czwartek, 10 marca 2011
Buty...
Wyciągnęłam z głębi szafy buty sportowe. Jak nie rower, to marsz... Przemierzam świat dziarskim krokiem, dotleniając organizm. Potrzeba mi tego bardzo - finiszuję z drugim tomem!
Trzymajcie kciuki za moje ostatnie rozdziały!
I za to, żeby mi nikt nie ukradł butów.
Pozdrawiam!
E.
Trzymajcie kciuki za moje ostatnie rozdziały!
I za to, żeby mi nikt nie ukradł butów.
Pozdrawiam!
E.
czwartek, 3 marca 2011
Rower
Chcę się Wam pożalić: kiedy pod wpływem słoneczka z trudem odbudowywałam optymizm, który opuszcza mnie na czas miesięcy zimowych, ukradziono mi rower.
A miło być tak pięknie! Miałam odzyskać kondycję i pobudzić wydzielanie tych wszystkich pozytywnych hormonów, które sprawiają, że człowiek czeka na wiosnę z nową energię i nadzieją. Miałam sobie jeździć po Katowicach i okolicach, a moja sylwetka miała zyskiwać na smukłości. Miałam zorganizować jakąś fajną wycieczkę dla przyjaciół i ich psów! A teraz wszystko legło w gruzach.
Zamiast optymizmu mam załamkę.
UKRADLI MI ROWER!
I to jeszcze tak nieromantycznie, pod sklepem mięsnym. Weszłam tam po frankfuterki, a kiedy wyszłam, roweru nie było. Ani zabezpieczającego go zabezpieczenia, które okazało się zupełnie niezabezpieczające.
Czy to znak, że mam zostać wegetarianką? Nie mam powołania...
Pocieszcie mnie!
A miło być tak pięknie! Miałam odzyskać kondycję i pobudzić wydzielanie tych wszystkich pozytywnych hormonów, które sprawiają, że człowiek czeka na wiosnę z nową energię i nadzieją. Miałam sobie jeździć po Katowicach i okolicach, a moja sylwetka miała zyskiwać na smukłości. Miałam zorganizować jakąś fajną wycieczkę dla przyjaciół i ich psów! A teraz wszystko legło w gruzach.
Zamiast optymizmu mam załamkę.
UKRADLI MI ROWER!
I to jeszcze tak nieromantycznie, pod sklepem mięsnym. Weszłam tam po frankfuterki, a kiedy wyszłam, roweru nie było. Ani zabezpieczającego go zabezpieczenia, które okazało się zupełnie niezabezpieczające.
Czy to znak, że mam zostać wegetarianką? Nie mam powołania...
Pocieszcie mnie!
środa, 16 lutego 2011
PISANIE
Moi drodzy,
postanowiłam zabrać głos w sprawie podejmowania prób literackich przez dzisiejszą młodzież. Żeby było wszystko jasne od początku: piszcie! PISZCIE dużo, wytrwale i nie dajcie się zniechęcić, zwłaszcza kiedy Wasze pisanie sięgnie już prób realizacji marzeń czyli publikacji. Trzeba się uzbroić zarówno przeciwko słowom krytyki wypowiedzianym przez przyjaciół i znajomych, jak i fachowców rządzących tym biznesem.
To jest trudne, bo w ogóle życie jest trudne :)
Wystarczy pomyśleć, jak łatwo się poddać ucząc się matmy lub chemii, żeby zrozumieć, że młody autor narażony jest, jakby z definicji, na zniechęcenie i przerwanie prób.
Mówię Wam to z perspektywy osoby, która swoje cierpliwie(no, nie zawsze cierpliwie) zniosła i teraz cieszy się spełnionymi marzeniami.
Może zresztą napisałam tu dziś rzeczy oczywiste, ale wiem, jak bardzo sama swego czasu takiej oczywistej zachęty potrzebowałam.
Więc piszcie!
A jeśli mielibyście chęci poddać swe pisanie mojej wyważonej ocenie, to zachęcam :) Ale to dopiero w wakacje.Teraz wszystkie me siły pochłania własna praca literacka.
Trzymajcie się ciepło, młodzi Autorzy!
E.
postanowiłam zabrać głos w sprawie podejmowania prób literackich przez dzisiejszą młodzież. Żeby było wszystko jasne od początku: piszcie! PISZCIE dużo, wytrwale i nie dajcie się zniechęcić, zwłaszcza kiedy Wasze pisanie sięgnie już prób realizacji marzeń czyli publikacji. Trzeba się uzbroić zarówno przeciwko słowom krytyki wypowiedzianym przez przyjaciół i znajomych, jak i fachowców rządzących tym biznesem.
To jest trudne, bo w ogóle życie jest trudne :)
Wystarczy pomyśleć, jak łatwo się poddać ucząc się matmy lub chemii, żeby zrozumieć, że młody autor narażony jest, jakby z definicji, na zniechęcenie i przerwanie prób.
Mówię Wam to z perspektywy osoby, która swoje cierpliwie(no, nie zawsze cierpliwie) zniosła i teraz cieszy się spełnionymi marzeniami.
Może zresztą napisałam tu dziś rzeczy oczywiste, ale wiem, jak bardzo sama swego czasu takiej oczywistej zachęty potrzebowałam.
Więc piszcie!
A jeśli mielibyście chęci poddać swe pisanie mojej wyważonej ocenie, to zachęcam :) Ale to dopiero w wakacje.Teraz wszystkie me siły pochłania własna praca literacka.
Trzymajcie się ciepło, młodzi Autorzy!
E.
piątek, 4 lutego 2011
Nadal zima
Moi drodzy!
Tak sympatycznie i ochoczo rozpisaliście się pod moim ostatnim postem, że postanowiłam uczcić to kolejnym ;)
Na początek gratuluję i zazdroszczę szczęśliwcom, którzy na swoje ferie nadal czekają. To najpiękniejszy czas, zdecydowanie lepszy niż np. półmetek ferii. Nasz region powoli już zapomina, że było coś takiego jak ferie zimowe. Teraz wyczekujemy wiosenno-świątecznych, prawda?
Wracając do wątku muzykowania: piękna to rzecz i chwalebna, na pewno warta pielęgnowania pasja (nawet jeśli wiąże się z pozoru nieosiągalnym marzeniem o posiadaniu własnej perkusji, Yakame!). Ja grałam czas jakiś na pianinie i szczególnie dumna byłam z tego, co traktujecie dość wzgardliwie, tj. ze znajomości nut. Wydawało mi się na początku, że to będzie zbyt trudne, tymczasem opanowałam rzecz szybko (może to łatwiejsze dla młodego umysłu?) i nauczyłam się czytać nuty na pianinie i gitarze klasycznej. Teraz nawet jeśli technika gry u mnie kuleje, to jestem do przodu o tę wiedzę i serdecznie Wam polecam spróbować. Jest to bowiem pikuś :) Korzystajcie, że wasze synapsy i szare komórki są świeże i pierwszej młodości i do roboty! Kuba, zwłaszcza Tobie przyda się więcej wiary we własne siły. Wyczuwa się u Ciebie dużą pasję, a to znaczy, że klasyka i jazz nie mogą być dla Ciebie za trudne :) Zdaje sobie jednak sprawę z tego, że każdy woli poświęcać czas na to, co go najbardziej pociąga.
No. Pozdrawiam Darię i jej gitarki oraz Patkę, która obsypała mnie komplementami w ten brzydki, odwilżowy dzień :)
Tak sympatycznie i ochoczo rozpisaliście się pod moim ostatnim postem, że postanowiłam uczcić to kolejnym ;)
Na początek gratuluję i zazdroszczę szczęśliwcom, którzy na swoje ferie nadal czekają. To najpiękniejszy czas, zdecydowanie lepszy niż np. półmetek ferii. Nasz region powoli już zapomina, że było coś takiego jak ferie zimowe. Teraz wyczekujemy wiosenno-świątecznych, prawda?
Wracając do wątku muzykowania: piękna to rzecz i chwalebna, na pewno warta pielęgnowania pasja (nawet jeśli wiąże się z pozoru nieosiągalnym marzeniem o posiadaniu własnej perkusji, Yakame!). Ja grałam czas jakiś na pianinie i szczególnie dumna byłam z tego, co traktujecie dość wzgardliwie, tj. ze znajomości nut. Wydawało mi się na początku, że to będzie zbyt trudne, tymczasem opanowałam rzecz szybko (może to łatwiejsze dla młodego umysłu?) i nauczyłam się czytać nuty na pianinie i gitarze klasycznej. Teraz nawet jeśli technika gry u mnie kuleje, to jestem do przodu o tę wiedzę i serdecznie Wam polecam spróbować. Jest to bowiem pikuś :) Korzystajcie, że wasze synapsy i szare komórki są świeże i pierwszej młodości i do roboty! Kuba, zwłaszcza Tobie przyda się więcej wiary we własne siły. Wyczuwa się u Ciebie dużą pasję, a to znaczy, że klasyka i jazz nie mogą być dla Ciebie za trudne :) Zdaje sobie jednak sprawę z tego, że każdy woli poświęcać czas na to, co go najbardziej pociąga.
No. Pozdrawiam Darię i jej gitarki oraz Patkę, która obsypała mnie komplementami w ten brzydki, odwilżowy dzień :)
poniedziałek, 24 stycznia 2011
Zima
Moi drodzy!
Na początek ponawiam prośbę: Weroniko i Klaudio, dawajcie adresy! Moniko i Martyno, nie dawajcie adresów, bo już mam - dziękuję!
Jak to dobrze, że istnieją blogi! Mogę tu wypłakać tęsknoty mej duszy. A Wy musicie wysłuchać (ew. wyczytać). Tęsknoty moje są takie, że pragnę jechać na narty. A nie mogę! A tak bardzo chcę! A nie mam czasu! Praca, praca...
Jak to wygląda u Was? Macie pewnie jakieś uczciwe ferie w perspektywie? Kuligi, ogniska z kiełbaskami, spacery po Krynicy, szusowanie po stokach? Herbatki przy kominku? Korzystajcie, kochani, bo jak się człowiek zestarzeje i przestaje miewać ferie, to się robi smutno. Urlop to jednak coś innego niż przynależne młodzieży wakacje i ferie.
Ech, ciężko mi jakoś...
Odezwijcie się, szczęśliwi feriowicze.
Pozdrawiam Was gorąco!
E.
Na początek ponawiam prośbę: Weroniko i Klaudio, dawajcie adresy! Moniko i Martyno, nie dawajcie adresów, bo już mam - dziękuję!
Jak to dobrze, że istnieją blogi! Mogę tu wypłakać tęsknoty mej duszy. A Wy musicie wysłuchać (ew. wyczytać). Tęsknoty moje są takie, że pragnę jechać na narty. A nie mogę! A tak bardzo chcę! A nie mam czasu! Praca, praca...
Jak to wygląda u Was? Macie pewnie jakieś uczciwe ferie w perspektywie? Kuligi, ogniska z kiełbaskami, spacery po Krynicy, szusowanie po stokach? Herbatki przy kominku? Korzystajcie, kochani, bo jak się człowiek zestarzeje i przestaje miewać ferie, to się robi smutno. Urlop to jednak coś innego niż przynależne młodzieży wakacje i ferie.
Ech, ciężko mi jakoś...
Odezwijcie się, szczęśliwi feriowicze.
Pozdrawiam Was gorąco!
E.
wtorek, 4 stycznia 2011
Uwaga! (odświeżenie)*
Witajcie w Nowym Roku!
Niech Wam się szczęści i układa oraz darzy. Życzę Wam, moi drodzy, przede wszystkim zadowolenia z tego, co uda Wam się zrealizować z własnych postanowień noworocznych. Moje związane są głównie z "Innymi", co, mam nadzieję, Was ucieszy.
Mam prośbę do moich niezawodnych pocieszycieli, którzy zamieścili na fb anielskie zdjęcia: przyślijcie mi, proszę, na adres e-mailowy Wasze namiary: nazwiska i adresy (takie, rozumicie, dla listonosza). Prośba dotyczy Moniki, Weroniki, Klaudii i Martyny. Chyba nikogo nie pominęłam?
Odezwijcie się też czasami. Zanim wszyscy wyjedziecie do Aspen ;) Swoją drogą ferie to piękna rzecz...
Powodzenia życzę poprawiającym oceny i walczącym o lepsze jutro :)
*odświeżenie jest takie, że oto wpisuję mój adres mailowy. Fociarzy aniołów wzywam ponownie do przesłania namiarów:
ewadraga1985 (at) gmail.com
Niech Wam się szczęści i układa oraz darzy. Życzę Wam, moi drodzy, przede wszystkim zadowolenia z tego, co uda Wam się zrealizować z własnych postanowień noworocznych. Moje związane są głównie z "Innymi", co, mam nadzieję, Was ucieszy.
Mam prośbę do moich niezawodnych pocieszycieli, którzy zamieścili na fb anielskie zdjęcia: przyślijcie mi, proszę, na adres e-mailowy Wasze namiary: nazwiska i adresy (takie, rozumicie, dla listonosza). Prośba dotyczy Moniki, Weroniki, Klaudii i Martyny. Chyba nikogo nie pominęłam?
Odezwijcie się też czasami. Zanim wszyscy wyjedziecie do Aspen ;) Swoją drogą ferie to piękna rzecz...
Powodzenia życzę poprawiającym oceny i walczącym o lepsze jutro :)
*odświeżenie jest takie, że oto wpisuję mój adres mailowy. Fociarzy aniołów wzywam ponownie do przesłania namiarów:
ewadraga1985 (at) gmail.com
Subskrybuj:
Posty (Atom)
